Op 19 februari 1943 vond een grote aanval plaats op de Duitse havenstad Wilhelmshaven. Wilhelmshaven was een belangrijke marinehaven voor onder meer onderzeeboten.Bij deze aanval waren 338 vliegtuigen betrokken van het type Wellington, Halifax, Stirling en Lancaster.

Twaalf vliegtuigen gingen verloren; 3.6% van de aanvalsmacht. De aanval was een mislukking aangezien de bommen ten noorden van het doel vielen vanwege foutieve navigatie en bomrichting.

Duitse bronnen maakten melding van slechts drie gewonden. De Britten bleken kaarten gebruikt te hebben waarop de recente uitbreidingen van de stad niet op waren aangegeven.

Het vliegtuig dat uiteindelijk op Ameland zou neerstorten steeg op van het Engelse vliegveld Bourn in Cambridgeshire waar het was gestationeerd.

In totaal waren bij de raid dertien vliegtuigen van het type Stirling betrokken. Eén vliegtuig moest terugkeren vanwege technische problemen. Drie vliegtuigen waren genoodzaakt de aanval voortijdig af te breken en terug te keren. Drie vliegtuigen werden neergeschoten. Uiteindelijk bereikten slechts zes vliegtuigen van het type Stirling het doel.

Oberleutnant Hans-Joachim Jabs was een nacht-jagerpiloot gestationeerd op vliegbasis Leeuwarden. Hij vloog samen met zijn navigator Leutnant Weissflog in een Messerschmitt Bf 110. Jabs vloog die nacht in de sector van de radarpost Schlei,  die zich op Schiermonnikoog bevond. De radarpost leidde Jabs in de richting van een bommenwerper die de post hadden waargenomen op hun radar. In de nabijheid van het doel aangekomen nam ook de navigator het vliegtuig waar op zijn boordradar. Jabs viel het vliegtuig van onderen aan en vuurde zijn 30 mm kanon en machinegeweren af van een afstand van ongeveer 70 meter. Zeer waarschijnlijk heeft de bemanning hun aanvaller niet eens gezien.

Vlak na de aanval stortte het vliegtuig neer op het Neerlandsreid. Vervolgens schoot Jabs die nacht nog twee Stirlings neer van het 15de Squadron neer die beiden in de Noordzee terecht zijn gekomen.
Veldwachter Monderman ging ter plaatse kijken en trof de restanten van het vliegtuig en de stoffelijke resten van de acht bemanningsleden aan. De resten werden ter plaatse gekist en vervoerd naar de algemene begraafplaats te Nes. Op dat moment konden slechts drie gesneuvelde bemanningsleden geïdentificeerd worden aan de hand van aangetroffen zaken zoals een identiteitskaart.
Op dinsdag 23 februari 1943 werden alle acht bemanningsleden met militaire eer begraven.
De brokstukken worden door Duitsers onderzocht in een poging tot identificatie van de tussen de wrakstukken liggende omgekomen bemanningsleden.

Waren de omgekomen militairen aanvankelijk begraven op de algemene begraafplaatsen van Hollum, Ballum en Nes en ook op de R.K. Begraafplaats te Nes later is een deel herbegraven op erebegraafplaatsen aan de vaste wal.

De brokstukken worden door Duitsers onderzocht.

Poging tot identificatie omgekomen bemanningslid liggend tussen de wrakstukken.

Een Duitse officier toont veel belangstelling voor de brokstukken.

Berging van wrakstukken van een bommenwerper die is gecrasht in de Waddenzee. Het kan de Short Stirling I BF378 LS-T zijn die in februari 1943 neergeschoten is door een nachtjager en gecrasht is in de Waddenzee. Het onderstel lijkt echter ook op dat van de Bristol Beaufort. Misschien kan iemand uitsluitsel geven?

Brokstuk van de op 19 februari 1943 neergeschoten Short Stirling III BF457 LS-B for Beer.

Vermoedelijk is dit een foto van een deel van het wrak van de Short Stirling die op 19 februari 1943 gecrasht is op het Neerlands Reid. De witte band op de foto zou sneeuw kunnen zijn. Dit is echter op andere foto’s van deze crash niet te zien. Het zou dus een ander toestel kunnen zijn.